Mimari neden hızı artırır?
İlk teslimat baskısında sınırlar belirsiz bırakıldığında, her sprintte değişiklik maliyeti katlanır. Mimari disiplin kısa vadede değil, orta vadede net hız kazandırır.
Sorun çoğu zaman teknoloji seçimi değil bağımlılık yönüdür. İş akışının framework detaylarına bağlanması bakım süresini ve hata riskini artırır.
Pragmatik katman modeli
Domain iş kurallarını taşır, Application use case akışını orkestre eder, adapter katmanı ise HTTP/DTO dönüşümlerini üstlenir. Bu ayrım ekip içi kararları sadeleştirir.
Infrastructure içinde EF Core, cache, queue ve dış servis SDK bileşenleri konumlandırılır. Böylece sağlayıcı değişikliği çekirdeği kırmadan yönetilebilir.
Takım standardı olarak uygulanabilir kurallar
Feature bazlı klasörleme yeni ekip üyelerinin sistemi daha hızlı anlamasını sağlar. PR kapsamı netleştiği için kod inceleme kalitesi artar.
Repository arayüzlerinin Application katmanında, implementasyonların Infrastructure katmanında kalması test edilebilirlik ve değişim güvenliği için kritik bir prensiptir.
Bağımlılık kuralını görünür hale getirmek
Bağımlılık kuralı yalnızca diyagramda kalmamalıdır; proje referansları, namespace yapısı ve kod inceleme kontrol listeleriyle günlük geliştirme akışına taşınmalıdır. Aksi halde sınır ihlalleri fark edilmeden çoğalır.
Use case giriş-çıkış modelleri ile domain nesnelerini birbirinden ayırmak, entity sızıntısını ve adapter katmanında biriken iş kuralı yükünü azaltır. Bu disiplin değişikliklerin etkisini lokal tutar.
Teslimatı bozmadan refactor etmek
Mimari iyileştirme çoğu zaman büyük bir yeniden yazım gerektirmez. Feature bazlı parçalama, strangler adımları ve ince dikey dilimler ile üretimi durdurmadan sınırları güçlendirmek mümkündür.
Her refactor adımı için ölçülebilir bir çıkış kriteri tanımlamak gerekir: azalan bağımlılık, sadeleşen use case akışı veya taşınan bir altyapı bağımlılığı gibi. Böylece mimari yatırım soyut kalmaz, teslimat kalitesine somut katkı verir.
Özel yazılım geliştirme yaklaşımımızı inceleyin
